تيول ( كه نميدانيم چه لغتى است ) در زمان قرون وسطى همين ترتيب تيول ( فئوداليته ) در اروپا شايع و متداول بوده است و به خوبى ميدانند در ايران مصطلح است بر تجزيه املاك مملكت يا تجزيه و تقسيم قواى دولت . مثلا مملكت خراسان يا كرمان مشتمل است بر چند بلوك و هر بلوكى عبارت است از چندين قريه و مزرعه كه على الرسم مالياتى معين بدولت بايد بپردازد و در مقابل آن ماليات ارباب حقوق هستند كه به صيغه مستمرى يا وظيفه يا مواجب و يا مقررى و غيره از دولت فرمان گرفته‌اند كه در سال فلان مبلغ دستى بگيرند و بايد دانست در تمام ممالك عالم رسم اين است كه قسمتى از عوائد و منافع حاصله از هركس در سال باسم ماليات بعنوان مخارج لازمه مملكت گرفته مىشود و اصل تأسيس يا تسريع ماليات ابتدا به اين ملاحظه بوده كه افراد ملت همه ساله از عوائد خودشان قسمتى خيلى مختصر را براى حفظ باقى مفروز نموده بيك هيئتى كه خودشان انتخاب ميكرده‌اند ميداده‌اند كه وظيفه آن هيئت فقط به محافظت ملت بوده است ، بعبارت اخرى چون بالطبيعه افراد بنى آدم متعدى هستند و هرقومى فطرتا ميل دارد كه بر ضعيف بتازد اموال او را از او بگيرد و بر مكنت خودش بيفزايد و يا چيزهاى ديگر كه طرف ميل او است از ضعيف بستاند و با اين وضع نظام عالم مختل شده لهذا حدود و قوانينى يا از جانب خدا بتوسط انبيا عظام وضع شده و يا عقلاى ملت و حكماى مملكت قواعدى ترتيب داده‌اند كه جلوگيرى از تعديات زبررستان بر زيردستان بنمايد و البته اجراى آن قوانين و حفظ آنها محتاج بوجود هيئتى مخصوص است و ناچار آن هيئت نميتوانند بكارى مشغول شوند كه از آن كار كسب معيشت خود را بنمايند بنابراين معاش آنها را ملت بر عهده ميگيرد و برحسب تفاوت باسم ماليات وجهى ميدهند و چون فقرا چندان محتاج به محافظت نيستند ، لهذا